دلخوشی

---

807- نترسون باغ رو از گل ، نترسون سنگ رو از برف ... نترسون ماه رو از ابر ،نترسون کوه رو از حرف

نترسون بید رو از باد ، نترسون خاک رو از برگ ... نترسون عشق رو از رنج ، نترسون ما رو از مرگ

806- کاش قلبم درد تنهایی نداشت چهره ام هرگز پریشانی نداشت

کاش میشد راه سخت عشق را بی خطر پیمود و قربانی نداشت.

804- زندگی شوق رسیدن به همان فردایی است، که نخواهد آمد

تو نه در دیروزی، و نه در فردایی ...ظرف امروز، پر از بودن توست

زندگی شاید آن لبخندی ست، که دریغش کردیم

زندگی زمزمه پاک حیات ست، میان دو سکوت

زندگی ، خاطره آمدن و رفتن ماست

زندگی در همین اکنون است

803-   شب عفو است محتاج دعایم... ز عمق دل دعایی کن برایم ... اگر امشب به معشوقت رسیدی ... خدا را در میان اشک دیدی ... کمی هم نزد او یادی ز ما کن ... کمی هم جای ما او را صدا کن ... بگو یا رب فلانی رو سیاه است ... دو دستش خالی و غرق گناه است ... بگو یا رب تویی دریای جوشان ... در این شب رحمتت بر وی بنوشان.

802- .ناب ترین دعاهایم را بر تار خورشید و عرش کبریا ودیعه میگذارم تا همای سعادت بر زندگی ات لانه کند. از خداوند چیزی برایت میخواهم که جز خدا در باور هیچکس نمی گنجد

801- آتشی نمى سوزاند "ابراهیم" را ... و دریایى غرق نمی کند "موسى" را ... کودکی، مادرش او را به دست موجهاى "نیل" می سپارد ... تا برسد به خانه ی فرعونِ تشنه به خونَش ... دیگری را برادرانش به چاه مى اندازند ... سر از خانه ی عزیز مصر درمی آورد ... مکر زلیخا زندانیش می کند ... اما عاقبت بر تخت ملک می نشیند ... که اگر همه ی عالم قصد ضرر رساندن به تو را داشته باشند ... و خدا نخواهد ... نمی توانند ... او که یگانه تکیه گاه من و توست ... پس
به "تدبیرش"  اعتماد کن   ... به "حکمتش" دل بسپار ... به او "توکل" کن

من به سوز سرما عادت داشتم ، وعده گرماي تو بود كه ويرانم كرد

70۱- زندگي كن و لبخند بزن ، به خاطر آنهايي كه از نفست آرام ميگيرند و به اميدت زنده هستند و با يادت خاطره ميسازند نميدانم در زندگيت "بهترين" چگونه معنا ميشود من همان "بهترين" را برايت آرزو ميكنم.

70۲- به زندگي فكر كن ، ولي براي زندگي غصه نخور ، ديدن حقيقت است ولي درست ديدن فضيلت ، ادب خرجي ندارد ولي همه چيز را مي خرد ، زندگي معلم بيرحمي‌است كه اول امتحان ميكند و بعد درس ميدهد

7۰۳- دردها فراموش ميشوند ولي همدردها هرگز ... من وجود و بودن آنهايي را ميخواهم كه حتي يادشان زندگي را زيباتر ميكند ... پس هميشه باش

۷۰۴- برايت يك بغل مريم ،‌كه مستش مي شوي هردم ، برايت قدرت آرش ، كه دشمن را زني آتش ، برايت سفره اي ساده ، حلال و پاك و آماده ، برايت يك غزل احساس ، دوبيتي هاي عطر ياس ،  برايت هر چي خوبي هست ، صميمانه دعا كردم.

۷۰۵- آدمهاي خالص را دوست دارم ، همانهايي كه بدي هيچكس را باور ندارند همانهايي كه براي همه كس لبخند دارند ، همانهايي كه بوي ناب " آدم " ميدهند و من باور دارم كه تو از همانهايي.

۷۰۶- آرزويم سرسبزي توست ، تن تو سالم و روحت شاداب ، آنچه شايسته توست ، از خدا خواهانم.

۷۰۷- تاريخ تولدت مهم نيست ، تاريخ تبلورت مهمه ، اهل كجا بودنت مهم نيست ،‌ اهل و بجا بودنت مهمه ،  منطقه زندگيت مهم نيست ، منطق زندگيت مهمه ، گذشته زندگيت مهم نيست ، امروزت مهمه كه چه گذشته واسه فردات ميسازي

۷۰۸- من به سوز سرما عادت داشتم ، وعده گرماي تو بود که ويرانم كرد

7۰9- دردها فراموش ميشوند ولي همدردها هرگز ... من وجود و بودن آنهايي را ميخواهم كه حتي يادشان زندگي را زيباتر ميكند ... پس هميشه باش

7۱۰- بنده هرچه كه تدبير كند ، كار آخر را خدا تقدير كند

71۱- هيچ مقصدي نيست به نامم و هيچ چشمي در انتظارم ... فقط با بودنم ترافيك كرده ام

۷۱۲- خدايا كيفيت رو فداي كميت نكن ، كمتر خلق كن ولي آدم خلق كن

71۳- باغباني پيرم كه به غير از گلها از همه دلگيرم ، كوله ام غرق غم است ، آدم خوب كم است،‌ عده اي بي خبرند ، عده اي كور و كرند ، اندكي هم پكرند و ميان رفقا ،  عده اي همچو شما تاج سرند

۷۱۴- تو مثل يك صبحي ،‌نميشه تمام روز داشتت ، ولي مطمئني كه هستش و مي بينيش ، يه صبح قشنگ !

71۵- راست ميگفت كه از كنار مشكلات بايد گذشت و گفت "ميگ ميگ" اما نميدونست مشكلات رومون نشستند و ميگند "انگوري انگوري"

۷۱۶- يادت اي دوست بخير ، دلم اندازه دنيا تنگ است ، جان من يك دل سير ، چشم در آيينه انداز و بگو : بهترينم ، اي دوست ، يادگار ديروز ، دل من بي اندازه ، خالصانه تنگ است.

71۷- تمام حجم خيالم لبريز از توست ، خيالم كوچك نيست ، تو بينهايت عزيزي

۷۱۸- واي از خيال تو ، كه دلم را گرم ميكند و چايم را سرد.

۷۱۹- به سلامتي خودم كه اينقدر تحمل داشتم.

7۲۰- خدايا همه از تو ميخواهند بدهي اما من از تو ميخواهم بگيري خستگي دلتنگي و غصه ها را از لحظه لحظه روزگار همه آنهايي كه دوستشان دارم

72۱- پشت درياي دلم شهريست كه يك دو.ست در آنجا دارم ... هر كجا هست ، به هر فكر و به هر كار ، عزيز است خدايا ، تو نگهدارش باش

۷۲۲- گاه کوچکم می بینی و گاه بزرگ ... نه کوچکم و نه بزرگ .  ... خودت هستی که دور می شوی و نزدیک

ادامه دارد ...

برايم يك بغل مريم ،‌ كه مستش مي شوم هردم ، برايم قدرت آرش ، كه دشمن را زنم آتش ، برايم سفره اي ساده ، حلال و پاك و آماده ، برايم يك غزل احساس ، دوبيتي هاي عطر ياس ، برايم هر چي خوبي هست صميمانه دعا كردند